Learning From History

I came across one of the emails I sent to a very good friend. I hardly remember writing this but as I read it, I began to tell myself that what I wrote really made sense. I'm posting this as a reminder, to myself, and to others.

May 31, 2007

de ko alam kng pano ko sasabihin ang lahat ng mga naiisip ko. nde ko rin alam kng pano ang tono ng dapat kong sabihin. or tama ba ang mga susunod na mga babasahin mo. but i will try my best to put across what i think about the situation. may mga sasabihin ako na masasaktan ka. pero i know i have to say those things to help you or enlighten you. (i really don't know kung makakatulong ako)

this is without any consultation to the party involved ha. im looking at it as a whole. nde ko kinausap si ________, although oo nakausap ko cya before pero not anymore when she left. may mga nasabe rin cya but id rather not go into details. well mostly because nakalimutan ko ng ung mga details na yun. hehehe. sorry.

alam ko, badtrip ka, galet ka, or indifferent ka the past months. halata naman eh. you try to put up a facade pero cympre dahil friend kita, alam kong facade lang yun. and it hurts me and it makes me sad to see you that way. ang panget din ng feeling na nde kita matulungan or kahit ano mang gawin natin together, in the end, malulungkot ka pa rin. nde naman un OA na lungkot na parang baliw na ha. basta nararamdaman ko na you get sad at some point.

ang assessment ko sa mga bagay bagay, including my previous experience. when things end, they just do. wala tayong magagawa kung tapos na ang lahat. at ang pinakamahirap dun eh pag natapos yun ng wala kang closure. pero i mean ano ba talaga ang closure? dapat ba talagang sinasabe na literal na tapos na? nde rin naman ganun un diba. nararamdaman yung closure eh. mahirap din un kung isa lang ang nakakaramdam nun. pero kng alam mong wala ng pagasa ang isang bagay, that's the time na ihinto mo na ang lahat. ang pagisip ng pagsisi sa sarili, ang pagtanong ng mga tanong na nde naman nasasagot. at sa tingin mong nde talaga sasagutin. pagisip ng kung ano mangyayayre sa future o kng ano nangyare before.

napagdaanan ko na kc yan eh. yung tatanungin mo tapos nde ka sasagutin. magoopen up ka ng isang malalim na conversation wherein ibubuhos mo lahat ng hinanakit mo tapos ang sagot lang sayo mga tipong isang linya. nakakabadtrip yun. dun ko natutunan na nde lahat ng bagay dapat pagusapan. nde lahat ng bagay na tatanungin mo eh may sagot. at nde lahat ng nararamdaman mo eh nararamdaman niya. at walang mangyayare sayo kungdi magmukhang tanga, pero wala ka paring mapapala sa ginawa mo.

mahirap na mahirap magmove on kapag ganun. kahit anong pilit mo, nde mo pa rin mapipigilan magisip, magalit, magising sa pagkakatulog at maiiyak na lng, at ang pinakamatindi yung feeling na sobrang lungkot at nagiisa. mahirap din magbago ng mga gawi mo. ung mga dati mong ginagawa ng may kasama, ngayon nde mo na magagawa. ung mga pinupuntahan, kinakain, pinapanood mo, eh parati kang may naalala. mahirap na mahirap yun, lalo na kng matagal mo ng kasama ung taong yun.

isipin mo na lng you had good times and thats it. pilitin mong kalimutan na lng, or wag ng isipin yung mga shortcomings na naargabyado ka. pero alam ko mahirap yun gawin, pero subukan mo pa rin. pag may naalala ka at naramadaman mo na masakit sa puso. huminga ka lng ng malalim na malalim at bumilang gang sampu. parang irelease mo lng yung feeling tapos i divert mo ung attention mo sa iba. at least that's what i do. successful naman minsan, minsan, nde.

may mga araw na magiging okay ka, masaya, at parang carefree ang feeling, may mga days na sobrang down ka at parang nde makahinga. just take it one day at a time. im sure magiging okay rin ang lahat.

Siyempre always pray that He guides you to the right path and that He gives you the courage to let go of all the anger that's inside your heart. and of course, pray for that 'someone' who is dying to give you his love.

alam mong parati ako nandito for you. mahal na mahal kita.

maemae

Parang may pinaghuhugutan lang. Hehehe.

*I took out the name for my friend's sake.